Fundusze EuropejskieSamorząd Województwa WielkopolskiegoWCPiTUnia Europejska
    • 03-08-2018

    Badanie w kierunku 42 mutacji somatycznych receptora EGFR w nowotworach płuc wykonywane przez WCPiT

    Badanie obejmuje identyfikację tzw. mutacji aktywujących zlokalizowanych w eksonach 18-21 genu EGFR u pacjentów z rakiem płuc. Obecność mutacji związana jest z wrażliwością na terapię z zastosowaniem inhibitorów kinazy tyrozynowej EGFR (np. erlotynib, geitynib i podobne). Analiza wykonywana jest wg zaleceń międzynarodowych towarzystw onkologicznych oraz pulmonologicznych i obejmuje zakres wszystkich mutacji somatycznych występujących z częstością >1% (aktualnie 42 mutacje) za pomocą metody Real-Time PCR. Ponadto, badanie obejmuje mutację T790M warunkującej pojawienie się tzw. niewrażliwości na leki z grupy inhibitorów kinazy EGFR. Wczesna detekcja T790M ma istotne znaczenie w kwalifikacji do terapii oraz monitorowania skuteczności pierwszej linii leczenia inhibitorami EGFR.

     

    Czułość metody jest niezwykle wysoka, niemniej wymaga obecności minimum 5% komórek nowotworowych w preparacie. Dlatego też ważna jest wstępna ocena preparatu histopatologicznego/cytologicznego przez patologa pod kątem zawartości komórek nowotworowych. 

    W przypadku biopsji płynnej, konieczne jest pobranie około 8 ml krwi obwodowej do specjalnej probówki i natychmiastowe dostarczenie jej do laboratorium wykonującego badanie. Listaanalizowanychmutacji: G719S, G719C, G719A, E746_A750del, E746_A750del, L747_P753>S, L747_T751del, L747_S752del, L747_T751>P, E746_T751>A, E746_S752>V, E747_A750>P, L747_T751del, L747_E749del, E746_T751>I, E746_T751del, E746_S752>A, E746_S752>D, L747_A750>P, L747_T751>Q, L747_P753>Q, L747_T751>S, K745_E749del, S752_I759del, E746_A750>IP, E746_T751>V, E746_T751>IP, E746_S752>I, E746_T751>VA, E746_P753>VS, L747_T751del, L747_S752>Q, L747S, S768I, T790M, H773_V774insH, D770_N771insG, V769_D770insASV, V769_D770insASV, D770_N771insSVD, L858R, L858R,

     

    Nowotwory płuc stanowią niezwykle istotny problem medyczny i od lat niezmiennie plasują się w czołówce chorób o najwyższej śmiertelności zarówno dla kobiet jak i dla mężczyzn na całym świecie. W Polsce nowotwory płuca i klatki piersiowej znajdują się na pierwszym miejscu wśród przyczyn zgonów na nowotwory złośliwe. Co więcej każdego roku notuje się ponad 20 tysięcy nowych zachorowań. Należy zaznaczyć że statystyki te są porównywalne z danymi  światowymi i europejskimi,  natomiast niepokojącym zjawiskiem jest częstsze, niż w krajach Europy Zachodniej, rozpoznawanie NDRP w Polsce w wyższym stopniu klinicznego zaawansowania.  Większość zachorowań na nowotwory złośliwe  płuca występuje po 50 roku życia (96% zachorowań u mężczyzn i 95% zachorowań u kobiet), przy czym około 50% zachorowań u obu płci przypada na populację osób po 65 roku życia. Spośród najczęściej występujących nowotworów płuc, należy wymienić niedrobnokomórkowy rak płuca (NDRP),  który w Polsce dotyka ponad 85% przypadków. Leczenie i rokowanie zależą od stopnia klinicznego zaawansowania. Niestety, leczenie chirurgiczne nie zapewnia wyleczenia wszystkich chorych ponieważ u około 50-70% dochodzi do nawrotu nowotworu (w większości pod postacią przerzutów odległych). Z tego względu podejmowane są próby zwiększenia skuteczności terapii poprzez kojarzenie leczenia chirurgicznego z radioterapią, chemioterapią oraz zastosowanie leków ukierunkowanych molekularnie (terapia celowana, terapia immunokompetentna). Postęp biologii molekularnej stwarza możliwości zastosowania terapii skierowanej przeciw określonym cząsteczkom uczestniczącym w procesie powstawania i progresji nowotworów. Stąd aktualnie w leczeniu chorych na NDRP wykorzystywane są nowe preparaty, należą do nich inhibitory przekazywania sygnałów komórkowych (np. inhibitory kinazy tyrozynowej), lub czynniki hamujące angiogenezę tj. proces powstawania nowych naczyń w obrębie nowotworu. Jednym z głównych molekularnych celów leczenia jest zahamowanie aktywności receptora naskórkowego czynnika wzrostu (EGFR, epidermalgrowthfactor receptor). Zwiększoną ekspresję EGFR stwierdzono w komórkach różnych nowotworów, w tym w 50–80% niedrobnokomórkowych raków płuca. Przekazywanie sygnału komórkowego poprzez EGFR pobudza rozsiew komórek guza, hamuje apoptozę oraz nasila angiogenezę i zdolność do tworzenia przerzutów. Inhibitory kinazy tyrozynowej EGFR odwracalnie i selektywnie wiążą się z wewnątrzkomórkową domeną funkcjonalną EGFR o aktywności kinazy tyrozynowej, zapobiegając aktywacji szlaku przekazu sygnału. Prowadzi to do zahamowania progresji nowotworowej i wysokiej skuteczności terapeutycznej. Korzyść z leczenia tymi preparatami odnoszą przede wszystkim chorzy z wykrytą mutacją w obrębie domeny kodującej kinazę tyrozynową EGFR w komórkach nowotworu (około 10% chorych). Dlatego też, warunkiem rozpoczęcia takiego leczenia jest identyfikacja mutacji aktywującej w komórkach nowotworowych pacjenta. Współczesna diagnostyka genetyczna zakłada wykorzystanie najnowszych metod molekularnych i umożliwia wykrycie wszystkich mutacji EGFR występujących z częstością powyżej 1%, stanowiąc niezwykle wartościowe narzędzie w opracowaniu wysoce spersonalizowanej strategii terapeutycznej każdego pacjenta z NDRP.


    Druk skierowania do pobrania

    ← Powrót

Korzystając z tej strony, wyrażasz automatycznie zgodę na zapis lub wykorzystanie plików cookies. Twoja przeglądarka internetowa umożliwia Ci zarządzanie ustawieniami tych plików. Jeśli nie chcesz, by ta informacja wyświetliła się ponownie, kliknij "zgadzam się".